terug

We zijn inmiddels al weer bijna een week thuis.
De vlucht naar huis was lang, maar allebei de jongens deden het super goed. Rond 7 uur waren we weer in Nederland. In Curacoa toen  we naar het vliegtuig liepen (na  al een flinke controle), alle rolstoel mensen gaan eerst het vliegtuig in, moesten we allemaal in een rij gaan staan en toen liepen er 2 honden langs. Dit haddan wij nog niet meegemaakt. Ik voelde mij een beetje crimineel achtig
Er was gelukkig niets aan de hand, maar toen we verder liepen nog weer langs die hond, ging die ineens aan Marc zitten snuffelen maar we mochten doorlopen. Zucht.

Langzaam pakt iedereen weer het gewone leven op. Het omschakkelen viel wel een beetje tegen. Vooral Marc was snachts erg in de weer, sliep slecht.
Marc is weer naar school gegaan, en Martin en Ik zijn weer aan het werk.
Mike geniet nog even van zijn vakantie.
Wat Marc geleerd heeft met bij de dolfijnen pakt hij thuis goed op.
Aan/uitkleden gaat steeds beter, vind het ook steeds leuker. Mag ook kiezen wat hij aan wil. Dus als de combinatie gek is, heeft hij het zelf uitgekozen;)
Doet thuis kleine h.h. klusjes voor mij, en hij is druk met allerlei geluiden te maken.
ook ga ik voor Marc zijn spraakcomputer weel verbeteren, gister is er iemand geweest voor wat meer uitleg.
We houden jullie op de hoogte.
Knuffel van ons allemaal
Martin Joke Mike en Marc

gister laatste dag

Ik was vanmorgen een beetje in de war.

Ik werd wakker dacht 10 over 6, eruit je moet zwemmen. Was ik Mike aan het wakker schudden bleek het pas 10 over 5 te zijn, zucht. Oke dan heb ik nog even tijd om te schrijven van gisteren.Natuurlijk het wordt wel saai maar ja, heb ik gezwommen, ontbijtje genomen met de jongens. Martin moest al heel vroeg de auto even wegbrengen.

Om 9 uur moesten we klaar staan, we zouden met z'n alle maar de glas boot gaan.  Ja jullie lezen het goed ik ben mee geweest.

Dit was toch echt wel heel leuk, een tochtje van ongeveer anderhalf uur en dan zit je onder in de boot, gen allebei de kanten is van glas, zodat je heel goed kan zien wat er onderwater leeft. Ik heb het duik gevoel ervaren wat Mike en Martin altijd proberen te vertellen. Maar wat onwijs veel vis is er. De gids van de boot ging ook nog de vissen voeren, dit deed hij duikend langs het raam, en kwam de vis  heel dichtbij.

Daarna hebben we Opa en Oma het Westpunt nog laten zien. Als je hier bent moet je natuurlijk daar geweest zijn.

Later nog genoten voor de laatste keer van de zee, om af te spoelen nog in het zwembad gesprongen. Ja en er moest natuurlijk ook al wat koffers ingepakt gaan worden.

Vandaag komt de taxi om 12:45 en vliegen we om 15:45 en zijn we donderdag ochtend weer in Nederland.

Dan ga ik nu toch echt maar mijn laatste baantjes zwemmen.

Liefs Martin, Joke, Mike en Marc

de grote dag

  

Gister inmiddels was de grote dag.

Corrie en Edwin gaan trouwen.

Het begon zoals altijd, eerst zwemmen, lekker ontbijtje.

Mike en Martin hadden nog hun laatste 2 bootduiken, wat wel een lastige was i.v.m. de stroming was het te moeilijk om te duiken.

Ik ben met Marc, Opa, Oma, Corrie en Edwin naar de Jan Thiel baai gegaan om lekker te zwemmen in zee. Beetje snorkelen, hangen,  krantje gelezen gewoon genoten

Ook nog een heerlijke massage genomen, (dit keer wel door een lekkere neger) kon mijn geluk niet op natuurlijk haha......

Rond twee uur waren we allemaal weer bij ons appartement en hebben we nog gegeten.

Nou toen was het toch echt tijd om ons te gaan om te kleden en zo.

Om half 5 verzamelen bij hun appartement om vandaar uit met z'n alle naar het strand te lopen. We hadden veel bekijks.

Corrie had een prachtige rode jurk aan, die Oma zelf had gemaakt. Edwin was strak in pak, alleen was het zo warm dat het zweet van je rug af liep.

Daar aangekomen stond er al een bandje te spelen, wat heel erg Marc zijn aandacht trok. Na het officieel gedeelte, hier op Curacao moet je 6 getuigen hebben, Martin en ik mochten dit allebei. Marc had ook een taak en moest de ringen naar Corrie en Edwin toebrengen, Mike heeft hem geholpen en dit ging super goed. Nee ze zijn niet in het zand gevallen gelukkig....
We kregen een overheerlijk  drankje aangeboden,, het bruidspaar mocht de taart aansnijden. Dit ging volgens de gebruiken van hier, elkaar met de vingers een stukje taart in de mond doen ( gelukkig was het een stevige taart) en vervolgens foto's maken alleen en met de familie.

Tussendoor  hadden wij  even tijd om bij te komen. 's avonds lekker gegeten bij Hemingway. Heb ik naruurlijk snel de fotos bekeken op de computer.....

Morgens had het onwijs geregend, maar v.na gelukkig een strak heldere lucht.

Het was echt een top bruiloft die je niet snel zal vergeten ook omdat de locatie zo geweldig is. Het is zeker een aanrader als je plannen hebt.......

Dit was vanaf hier het laatste bericht.

Morgen vliegen we terug naar Nederland.

En kunnen we terug kijken op een hele fijne vakantie, twee super therapie weken, en een bruiloft.

Iedereen bedankt voor het achterlaten ven een gezellig berichtje dat werd hier altijd hartelijk ontvangen.

Nog eenmaal een hele warme groet en knuffel van hier.

Martin, Joke Mike en Marc

curacaou 2011

zondag dag 19

Hier al even een bericht vanuit hier.

We hebben een rust moment en ik dacht, zal gelijk even een verslagje schrijven.

Mike was v.mi zo moe dat hij in slaap is gevallen en Marc zit even voor Paul de Leeuw, bijkomen van de ochtend.

Deze begon zoals altijd, zwemmen, aankleden, maar vandaag met de hele fam.. ontbijten bij Hemingway.

Je kan daar onwijs lekker eten.

Met een stevig bodem zijn we met de auto naar het struisvogelfarm gereden.

Fam Warmerdam ging ook met ons mee, dus de auto's volgeladen en metz'n13en op pad gegaan.

Eerst even wat rondgekeken daarna ingeschreven voor een rondleiding met een grote auto.

Hiervoor moesten we wel een uurtje wachten, maar dat was geen probleem, Ilona had kaarten meegenomen en werd er om de tijd te verdrijven een potje pesten gespeeld. Oma vond het wel gezellig tussen alle kinderen.

Marc vermaakte zich ondertussen met Edwin, had heel duidelijk aangegeven dat hij ook op het tafeltje wilden zitten naast Edwin. Nou dat ging maar net aan het tafeltje was niet zo sterk. Mike wilde natuurlijk ook, even snel een foto toen er weer af. Gelukkig niet er doorheen gezakt.

De rondleiding was erg leuk, onze gids kon erg gezellig  en vooral grappig vertellen over de dieren.

Allemaal even voeren, en op een struisvogel ei gestaan.

Struisvogels zijn absoluut geen slimme beesten eerder dom. Zo vertelde onze gids het ook.

Iedereen heeft er van genoten, 

Middags (nu dus eigenlijk) gingen Oma, Corrie, Edwin, en Martin snorkelen. Opa speelde voor fotograaf, en de rest rust dus even.

Als ze klaar zijn met snorkelen willen we lekker op het strand gaan hangen, misschien nog even een lekkere massage.

Vanavond gaan we uit eten bij de kleine Wereld. En is er weer een dag voorbij.

Morgen is de bruiloft van Corrie en Edwin.  Spannend.

Hoop dat ik morgen nog tijd over heb om te schrijven........Maar ben natuurlijk aan het feesten!!!!!!!

Een warme groet van hier.

Martin, Joke,Mike en Marc en de rest van de Familie

zaterdag dag 18

Vanmorgen eerst natuurlijk gezwommen, moest heeeeel vroeg, Martin moest om 8 uur de auto ophalen en Corrie, Edwin en oma gingen ook om 8 uur met de dolfijnen knuffelen, en heb ik het vast gelegd op de foto.

Daarna het ontbijt en de koffie. Terwijl ik nog even een paar boodschapjes deed, zijn Matin en Marc het zwembad ingegaan.

Rond de middag zijn we met z'n alle naar Willemstad gegaan, en jullie zullen het wel niet geloiven  maar ik ben met de boot geweest, de pondjes brug is stuk, en ligt aan de kant, je moest nu met de boot naar de overkant.

Daar zijn we naar een fort geweest, waar allerlei winkeltjes en eetgelegenheden zijn.

Ja en dan heeft iedereen plots honger en dorst, de ijswinkel heeft goede zaken gedaan met ons,,,,,

Naast ons zat opeens Yes-R ook aan de ijs,  die had gisteravond een optreden op manbo baeche wat we vanaf onze kamer gehoord hebben, we hebben  hem even op foto gezet..............:)

Na het eten ben ik met Mike en Marc nog het zwembad ingedoken en heeft Martin een filmpje in elkaar gezet.

helaas is deze ivm een slecht netwerk niet te uploaden.

 

mischien morgen.

Een warme knuffel van ons

laatste therapie dag

 

Vandaag was het dan zo ver de laatste therapie dag. Marc was morgens al een beetje opstandig wist dat dit de laatste keer zou zijn.

In het kamertje heeft hij met Nicole met scheerschuim gewerkt en kleuren bij elkaar gezocht, deed super zijn best.

Marc kwam wit het kamertje uit onder de schuim.

Nadat Marc 10 minuutjes met Li-na in het water had gespeeld, werd hij heel onrustig, overstekken, spetteren gillen.

Nicole heeft hem uit het water gehaald om te vragen wat er was. Wilde eerst nog niets later vertelde Marc aan de hand van zijn emotie kaarten dat hij was boos en verdrietig was omdat het afgelopen was. Even een pauze ingelast, heeft de therapie toch nog goed afgesloten om toch nog terug in het water te gaan en nog even flink te knuffelen met Li-na.

Afscheid nemen is nooit mijn sterkste kant maar het moest er toch van komen,   we kregen nog een fotoboekje mee en een cd vol foto's van Marc.

Marc is de hele dag een beetje onrustig gebleven.

Martin, Mike en Edwin hebben vanmiddag quad gereden. Het was super geweest, en kwamen 3 zwarte heren met een grote big small terug bij het appartement, Voor ze gingen vertrekken kregen ze een helm op en een bril voor de stof. Een rond ritje gemaakt , regelmatig gestopt voor wat uitleg over de omgeving. en mocht er ook gekeken worden. Het terrein was lekker ruw.

Super ervaring die ze niet hadden willen missen.

Marc had vanmiddag de laatste brucker biofeetbach therapie, hij deed super zijn best, had er ondanks alles toch zin in.

Tips gekregen hoe we verder moeten met marc, we krijgen ook alles nog in een verslag.

Thuisgekomen hebben we nog een verfrissende duik genomen in het zwembad.

Vandaag was het hier erg warm en zweterig, maar we klagen niet hoor, we hebben gehoord dat het slacht weer is nog steeds bij jullie.

Een warme groet vanaf hier.

Martin, Joke Mike en Marc